De woning van Levina en Bas

“Dat kan nooit een nadeel worden”, dachten Levina en Bas ruim 35 jaar geleden, toen ze met hun twee kinderen naar een geheel gelijkvloerse koopwoning in Oud-Beijerland verhuisden. Een echt klushuis, waar ze alle aanpassingen meteen levensloopbestendig uit lieten voeren. Je weet immers nooit wat je zal overkomen, was hun gedachte. En dat bleek helaas maar al te waar.

‘Ik ben achteraf zo blij dat we het huis gelijk toekomstbestendig hebben gemaakt’

Chronisch ziek

Bij levensloopbestendig wonen denk je niet meteen aan een gezin met twee kinderen. Toch wilden Levina en Bas al vanaf de eerste verbouwingen aan hun huis rekening houden met de toekomst. “We wisten dat we van dit huis een plek konden maken waar we de rest van ons leven konden blijven wonen,” vertelt Levina, “dus bij iedere bouwfase hebben we ernaar gestreefd om de aanpassingen meteen ook levensloopbestendig te maken. Toen wij dit huis kochten in 1981, was het qua inrichting een puinhoop. In de loop der jaren hebben we steeds iets anders aangepakt. En als je toch al van plan bent om te verbouwen, waarom zou je dan niet meteen aan de toekomst denken? Ik ben achteraf zó blij dat we het huis gelijk toekomstbestendig hebben gemaakt.”

Begin 2000 – beide kinderen waren inmiddels het huis uit – ontstonden bij Levina langzaamaan de eerste klachten. Ogen die prikten van het zonlicht, fysieke ongemakken… Pas in 2010 werd officieel de diagnose gesteld; Levina is chronisch ziek en zal nooit meer beter worden. “Wat was ik toen blij dat ons huis al de juiste voorzieningen had”, zegt Levina. “Op dit moment heb ik geen rollator nodig om te lopen, maar een jaar geleden was dat wel anders. Door alle voorzieningen kon ik toch makkelijk overal komen in huis. Ik weet niet in welk tempo mijn ziekte zal verergeren, maar in de toekomst zal ik alle levensloopbestendige voorzieningen van ons huis zeker nodig hebben. Ik kan ook geen trappen meer lopen, dus het is ontzettend prettig dat het huis gelijkvloers is.”

‘Ik zou anderen zeker aanraden om je te laten adviseren over je levensloopbestendige plannen’

levina-en-bas-vierkant1

Advies van een ergocoach

Dat ze al veel eerder bewust met levensloopbestendig wonen bezig was, komt volgens Levina door het werk dat ze jarenlang gedaan heeft. “Ik werkte als pedicure in tehuizen voor mensen met een verstandelijke of lichamelijke handicap. Zulk leuk werk! Ik heb dat 30 jaar gedaan, dus je krijgt zo’n band met die mensen. En het is ook dankbaar werk, je krijgt bij wijze van spreken applaus als je binnenkomt. Maar je ziet daar ook al die ruimtes, al die beperkingen, je komt overal mee in aanraking. Dat zal zeker de aanzet hebben gegeven om erover na te denken wat onszelf misschien kan overkomen.”

Inmiddels is bijna het hele huis levensloopbestendig gemaakt. Toen de uitbouw zo’n 25 jaar geleden werd geplaatst, kozen Levina en haar man al voor een onderhoudsvriendelijke schuifpui met een lage drempel en werd meteen de doorgang van de woonkamer naar de slaapkamer verbreed. De keuken is ook breder gemaakt, zodat een rollator er gemakkelijk in kan draaien en in de badkamer heeft het bad plaatsgemaakt voor een wastafel die ook voor de rolstoel toegankelijk is. “De badkamer heb ik zelf ontworpen”, vertelt Levina. “Toen het klaar was, heb ik het voorgelegd aan een ergocoach. Daar is dit vervolgens uitgekomen. Ik zou anderen zeker aanraden om je te laten adviseren over je levensloopbestendige plannen.”

‘Je moet niet wachten tot het fout gaat, maar proberen de dingen voor te zijn.’

levina-en-bas-vierkant2

Verder dan je neus lang is

Levina heeft altijd graag vooruitgekeken. “Regeren is vooruitzien, zeg ik altijd. Je moet niet wachten tot het fout gaat, maar proberen de dingen voor te zijn. Je kan veel beter nadenken over levensloopgeschikte aanpassingen als je nog niks mankeert. Het is verdraaid moeilijk als je daarover moet beslissen wanneer er iets in de weg staat en je fysiek niet meer in orde bent. Het hoort ook wel een beetje bij mijn aard hoor, om verder te kijken dan mijn neus lang is. Vroeger keek ik altijd ver voor me uit, letterlijk maar ook figuurlijk. Het gekke is; als ik nu buiten loop, kijk ik nooit meer ver voor me uit omdat ik simpelweg moet kijken waar ik mijn voeten neerzet. Dus het leven heeft een bijzondere wending gekregen. Maar ik ben positief ingesteld en kan niet anders dan blij zijn met de aanpassingen die we gedaan hebben. En dat we daar toen, ruim 35 jaar geleden, al bij stil hebben gestaan.”

levina-en-bas-vierkant3

Meer foto’s

Klik op onderstaande afbeelding om alle foto’s van de woning en woningaanpassingen van Levina en Bas te bekijken.

Wat kunt u nu doen?