Het verhaal van Ed & Lien

Ed en Lien hadden het samen prima in hun ruime huis met tuin. Maar dochter Daniëlle zag allang dat de woning niet meer geschikt was voor haar vader, die wegens spasme en andere klachten een rollator nodig heeft. Na een aantal valpartijen in huis beseften ze zelf uiteindelijk ook dat verhuizen onvermijdelijk was. Twee jaar geleden betrokken ze een levensloopbestendige woning in Strijen en ging er een wereld voor ze open. “Als ik dit had geweten, dan had ik het al veel eerder gedaan”, zegt Ed.

Ed: ‘Ik was eigenwijs, ik wilde zo lang mogelijk in ons oude huis blijven’

Moelijke stap

‘We hebben toch een lekker huisje, waarom moeten we hier weg?’ Dat is wat Ed dacht als zijn dochter Daniëlle weer eens een andere woning ter sprake bracht. De wandelstok die hij toen al gebruikte maakte plaats voor een rollator, maar nog wilden Ed en Lien niet weg. “Ik was eigenwijs,” zegt Ed, “ik wilde zo lang mogelijk in ons oude huis blijven. Maar ik ging zo achteruit, op een gegeven moment moesten we wel op zoek naar iets anders.”

Daniëlle vond het moeilijk om die worsteling bij haar ouders te zien. “Ik voorzag al hoeveel het mijn ouders zou helpen om in een huis met levensloopgeschikte voorzieningen te leven en dat het de gezondheid van mijn vader ten goede zou komen”, vertelt ze. “Je probeert te voorkomen dat ze pas verhuizen op het moment dat het echt niet meer gaat. Maar zoiets gaat in stappen, dat doe je niet zomaar. Ze hebben 28 jaar gewoond in het vorige huis, dus dan ga je niet ineens in een klein huisje wonen.” “We hadden een lekker groot huis, dat we helemaal hadden opgeknapt”, gaat Ed verder. “Ik dacht dat ik me er vrij kon bewegen, dat ik er alle kanten in op kon, maar eigenlijk was dat allang niet meer zo.”

Daniëlle: ‘Je gunt het je ouders om een woning te hebben die gewoon past.’

ed-en-lies-case-lang_leve_thuis-3

Een passende woning

Toen het Ed en Lien duidelijk was dat ze echt over een ander huis na moesten gaan denken, zijn ze bij een aantal mensen met een levensloopgeschikte woning binnen gaan kijken. Dat hielp ze heel erg om de voordelen van zo’n huis in te zien. “Al had jij toen nog steeds het idee dat je die voorzieningen allemaal niet nodig had”, zegt Daniëlle tegen haar vader. “Maar ik bleef het toch stimuleren. Je gunt het je ouders om een woning te hebben die gewoon past.” Uiteindelijk kwamen ze op een urgentielijst terecht en vonden ze deze gelijkvloerse woning in Strijen, dichtbij het huis van hun dochter.

Daniëlle en haar man hebben ervoor gezorgd dat het nieuwe huis helemaal klaar was voordat haar ouders erin gingen wonen. “De woning is drempelloos en de doorgangen zijn breed genoeg voor de rollator of eventueel een rolstoel in de toekomst. Alles is dichtbij elkaar, je stapt vanuit de badkamer zo de slaapkamer in. Wij hebben zelf de tuin nog aangepakt en gelijkvloers gemaakt. Ook is er een oprijmogelijkheid voor de scootmobiel in de blokhut. Verder hebben we handgrepen geplaatst in de wc en de badkamer, en zit er in de badkamer nu ook een douchestoel”, legt Daniëlle uit. “Daardoor zagen we wel minder op tegen de verhuizing”, bekent Lien. “Zelf kunnen we het allemaal niet meer. Het is dat mijn dochter dat allemaal heeft kunnen regelen. Als je zelf niks meer kan, dan ga je overal tegenop zien.”

Daniëlle: ‘Dat hij niet meer op zo’n gek en gevaarlijk krukje onder de douche zit… Ja, dat vind ik heel fijn’

ed-en-lies-case-lang_leve_thuis-2

Meer rust voor iedereen

Nu ze er wonen, beseft Ed pas dat ze al veel eerder hadden moeten verhuizen. “We zijn kleiner gaan wonen, maar mijn mogelijkheden zijn juist groter geworden. Door de hulpmiddelen die ik hier heb, ben ik veel minder afhankelijk van anderen. Zolang ik het zelf kan, wil ik het gewoon zelf doen. En op deze plek kan dat.” Daarnaast ervaart ook Lien nu meer vrijheid. “Ik durfde bijna niet weg te gaan, want Ed kon zomaar vallen”, zegt ze. “Nu hebben we een alarmknop. Dat stelt mij gerust, en Ed ook.”

Daniëlle voelt meer rust nu haar ouders hier wonen. “Ik zie dat de woning voor mijn vader gewoon goed is”, vertelt ze. “Ze zijn hier gelukkiger, alles gaat soepeler en makkelijker. En dat hij niet meer op zo’n gek en gevaarlijk krukje onder de douche zit, maar in een goede stoel… Ja, dat vind ik heel fijn. Een paar maanden geleden kon mijn vader even echt niet meer goed lopen, en toen heeft hij een tijdje intensieve thuiszorg gekregen. Deze woning is daar helemaal op ingericht, dat is geweldig. In het vorige huis was dat een groot probleem geweest.”

ed-en-lies-case-lang_leve_thuis-1

Ed en Lien kunnen geen enkel nadeel bedenken aan deze plek. “Als er hier iets gebeurt, dan helpen de buren elkaar”, zegt Lien. “Je kijkt naar elkaar om, dat is prettig. En het leeft hier meer; als je naar buiten kijkt, zie je fietsers, auto’s, kinderen die voorbij gaan. Ook dat is fijn.” “We hadden het al een stuk eerder moeten doen”, zegt Ed nogmaals. “Ik zou anderen zeker aanraden om die stap in een vroeger stadium te maken. Maar het is een stap die je moet maken hè, van een groot huis naar een klein huisje. Het is moeilijk om je daaraan over te geven, we zagen op tegen de verandering. En om eerlijk te zijn wisten we niet wat er allemaal mogelijk was. Nu we weten hoe fijn het hier is, denk ik echt: hadden we dit maar veel eerder gedaan.”

Meer foto’s

Klik op onderstaande afbeelding om alle foto’s van de woning en woningaanpassingen van Ed en Lien te bekijken. 

Wat kunt u nu doen?